W  branży ściekowej, podobnie jak w życiu, każdy system, każde rozwiązanie ma swoje wady  i zalety. Istnieje wiele sposobów na wprowadzenie tlenu do ścieków - jedne są lepsze, drugie gorsze. Jest to jednak pojęcie względne, a wybór metody napowietrzania zależy od wielu czynników i specyfiki oczyszczalni.

Wśród wielu technik napowietrzania dominującą rolę odgrywa napowietrzanie drobnopęcherzykowe. Wynika to z doskonałych parametrów eksploatacyjnych, które postaramy się przedstawić poniżej w odniesieniu do metod tradycyjnych.

Przedstawione systemy charakteryzują się:

• małą awaryjnością
• oszczędnością energii *)
• przy projektowaniu pozwalają na zmniejszenie gabarytów komory napowietrzania
• wysoką efektywnością natleniania
• likwidacją mechanicznego rozprysku ścieków
• zmniejszeniem stref oddziaływania na środowisko
• w okresach zimowych nie pozwalają na obniżenie temperatury ścieku w komorze
• nie powodują mechanicznego rozrywania kłaczków osadu
• nie ulegają korozji (wykonane są z materiałów nierdzewnych)
• eliminują konieczność zewnętrznego ocieplania wyniesionych zbiorników
• segmentowa konstrukcja rusztu sprawia, że np. przypadkowe, mechaniczne uszkodzenie jednego dyfuzora nie powoduje zatrzymania pracy całego systemu, a jedynie jednego segmentu

*) Oszczędność energii na przykładzie oczyszczalni typu BIOBLOK

Dane: Zakład Technologii Oczyszczania Ścieków - Poznań mgr inż. Adam Terlecki

System drobnopęcherzykowego napowietrzania składa się z:

źródła powietrza - dmuchawy

rurociągów powietrznych

rusztu napowietrzania wyposażonego w dyfuzory ułożonego na dnie komory napowietrzania

Elementy rusztu napowietrzającego:

rury powietrzne PCV lub ze stali kwasoodpornej umieszczone na dnie komory, na których montowane są dyfuzory

dyfuzory dyskowe lub rurowe z membraną z EPDM (lub silikon)

elementy montażowe: łączniki stalowe, opaski montażowe PP, lub łączniki EPDM

Zalety stosowania metody drobnopęcherzykowego napowietrzania ścieków:

• konstrukcja rusztów może być dostosowana do kształtów komory dzięki czemu dyfuzory zostają umieszczone tak, aby nie występowały “martwe miejsca”
• zapewniają hydraulikę w całej objętości komory
• osad czynny pozostaje w ciągłym zawieszeniu
• natlenianie jest efektywniejsze i równomierne
• kłaczki osadu czynnego nie ulegają rozrywaniu

Opory przepływu powietrza przez dyfuzor i ruszt napowietrzający wynoszą od 20 - 60 cm słupa wody (w zależności od rodzaju dyfuzora i warunków i eksploatacji - patrz karty katalogowe dyfuzorów) i wzrastają w miarę upływu czasu najwyżej do 100 cm słupa wody w zależności od warunków eksploatacji dyfuzorów.

Zagęszczenie dyfuzorów dyskowych zależy od wielu czynników i wynosi minimum 1 szt/m², maksimum - 9 szt/m² (uwarunkowane gabarytem dyfuzorów).

Napowietrzanie (niezależnie od sposobu) wpływa dodatnio na każdy rodzaj ścieków. Jednak to właśnie napowietrzanie drobnopęcherzykowe ma najwięcej zalet. Dowodem tego są korzyści ujęte powyżej jak i fakt, że wykorzystanie tego procesu wzrosło znacznie w ostatnich 50 latach. Świadczą o tym liczne publikacje i patenty, a zwłaszcza liczba projektowanych i budowanych systemów.

Michalina Górska i Paweł Kubczak, 01-12-2007